پایتخت شکوفه های گیلاس

آخا

البته با اینکه اهالی دریوک آخا را بعنوان سکونتگاه خود انتخاب نمودند ولی چون 

 در روستای قبلی خود منازل و باغاتی داشتند آنجا را کاملا ترک ننموده و چند 

 رعیت و نماینده ای اندک در دریوک باقیمانده بود.  

در آن زمان یعنی دقیقا 425 سال پیش که سال تاسیس روستای آخا میباشد. 

 یعنی 1006 هجری قمری در دره امیری غیر از مردمان آخایی و اولاد ملک  

جمشید  کس و یا گروه دیگری زندگی نمیکرد جزء چند خانواده رعیت که مزد 

 بگیر و تحت حمایت این طایفه قرار داشتند. به همین جهت علاوه بر محله  

قدیمی  دریوک (دینان امروزی)  آبادی آخا به مرکزیت محله ای که امروزه  

مسجد پیش نامیده میشود آغاز به موجودیت نمود علاوه بر آن  محله ترا نیز که 

 مدخل و  پایگاه  آبرسانی مردم آخا میبود نیز در اختیار مردم آخا بودو در آنجا از  

میان خود نمایندگانی داشتند در واقع کیقبادی های ترا یادگار آنروزگاران  

 هستند…  دیگر نقاط دره امیری نیز بطور پراکنده در اختیار  همین طایفه قرار 

 داشته است که برخی را بابت گله داری و بعضی نقاط جهت کشاورزی بهره 

 برداری میشد و بسیاری از نقاط نیز فقط محله عبور و مرور این مردم و  

دامهایشان میبود.  در آنزمان جمعیت دره امیری بسیار اندک بود و از چند ده 

 خانوار تجاوز نمینمود. که همگی آنها از فرزندان ملک جمشید یا به تعبیر   

قدیمی ها جمشر بودند. مرکزیت آخا از همان زمان محله امروزی مسجد پیش  

و بویژه حمام سر کنونی بوذ. 

حمام سر مرکز اقتصادی و سیاسی این روستا  بود و این نقش را برای سه قرن 

  و اندی برعهده داشت. در محله حمام سر بلحاظ ساخت جغرافیایی خاص خود 

 هم از بیرون از ده در دید راس نبود و پناهگاه خوبی برای زندگی و تسلط  

بر راههای تردد مناطق پایین دستی بود . وهم بلحاظ قرار داشتن در مدخل نهر 

 عمومی و مسیر آب روستا مکان مناسبی برای ساخت حمام عمومی که 

 بهداشت روستا را تامین مینمود و هم ساخت آسیاب سنگی بشمار میامد.  

علاوه بر این تا90 سال پیش شاید تنها محل خرمنکوبی کل روستا بشمار میامد. 

 مزرعه جینگا سری با انبار غله چند صد ساله آن در اول  راه سیول نشانه آنست. 

————————————————————————————— 

در این دوران برخی از بزرگان محلی آخا هم به آمل و هم به زادگاه اصلی شان 

 در سوادکوه تردد داشته و حتی برخی در شهر آمل مسکن و ماوا نیز داشته 

 اند.میدانیم که منطقه امیری بواسطه هجرت چندی از افراد بر جسته  که دارای 

 مقام و منزلت اجتماعی علمی و سیاسی بوده اند بوجود آمده  و به همین  

لحاظ نیز به امیری مشهور گردیده است. 

بعد از هجرت فرزندان ملک جمشید به این منطقه و فی الواقع سالها پس از  

بوجود آمدن روستای آخا مهاجر دیگری به این منطقه هجرت نمود و در اینجا  

ساکن شد. 

در اواخر سلطنت شاه سلطان حسین صفوی حدود سالهای 1105 هجری قمری 

یکی از علمای تشیع که از اعقاب امام موسی کاظم بو د از محله چهل اختران  

قم به قصد سادات مازندران که شهرت علمی بالایی داشته اند به سوی امل 

 سفرنمود.   متاسفانه سید ابراهیم در منطقه لاریجان مورد شبیخون حرامیان  

راهزن قرار گرفت و در حالی که اموال و همراهان خود را از دست داده بود با  

تنی زخمی و بیمار به دره امیری فرار نمود و در انتهای دره در ابتدای مدخل  

اصلی نهر آب منطقه پنهان شد.فردای آنروز ساکنین محلی ایشان را یافته و  

به مداوای ایشان پرداختند. هنوز هم پس از گذشت حدود سه قرن مکانی  

که سید ابراهیم را در آنجا یافتند. در تمیره بنام سنگ آقا مشهور و مشخص 

 میباشد.سید ابراهیم پس از مداوا  وبا توجه به بحران امنیتی که بواسطه  

سقوط صفویه منطقه طبرستان را در بر گرفته بود از ادامه سفر منصرف شد. 

 و تحت حمایت بزرگان خاندان جمشیدی در محله دریوک سکنی گزید. 

 سید جهت ادامه زندگی  از بزرگ زادگان خاندان جمشیدی دختری انتخاب  

نموده و به همسری برگزید. از آنجاییکه سید ابراهیم از علما و روحانیون  

درس خوانده و مسلط به علوم فقهی زمان خود بود .توانست فرزندانی عالم و 

 روحانی تربیت نماید که معروفترین آنها سید روح الله میباشد.

(امام زاده ابراهیم فرزند زرین کیا نوه موسی بن مبرقع  از نسل امام محمد

تقی میباشد.که مقبره اجدادش در چهل اختران قم موجود میباشد.)   

   با ازدیاد فرزندان  سید ابراهیم که همگی سادات و بسیاری از آنان عالم

به دین و روحانی بودند محله قبلی دریوک کم کم به دینان مشهور گردید و

اکنون نیز پس از گذشت سالیان بنام دینان نامیده میشود. و مقبره سید

ابراهیم نیز بنام امامزاده ابراهیم دینان مشهور میباشد. 

مکانی که امام زاده ابراهیم در آن آرمیده است در زمان وفات ایشان ساخته  

نشده است بلکه مربوط به سالها قبل از مهاجرت ایشان به منطقه امیری 

 میباشد.این مکان قسمتی از منزل مسکونی سلیم جمشید بوده که در  

حدود 500 سال قبل ساخته شده است .و بنای آن احتمالا از حمام آخا 

 نیز قدیمی تر میباشد  البته در طول زمان یکی دو بار ترمیم شده است. 

متاسفانه قسمت پشتی این ساختمان را که ارزش تاریخی بسیار درخور توجهی 

 داشته است. در سال گذشته اهالی دینان به بهانه ساختن مهمان سرا با  

بی توجهی کامل ویران نمودند.که جای تعجب زیادی دارد.این بنا برای منطقه  

امیری بسیار با ارزش بوده و باید به ثبت میرسید.  

لازم به ذکر است که کلیه سادات دینان از طرف نیا و جد مادری خود با طایفه 

 جمشیدی آخا فامیل میباشند ولی  بسیاری از آنان این واقعیت را نمی دانند.

اشتراک گذاری
Share on whatsapp
واتساپ
Share on telegram
تلگرام
Share on print
چاپ
admin

admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس